Authenticiteit in een wereld van misinformatie

Vorige week luisterde ik naar een podcast, en daar hoorde ik een uitspraak die meteen een grote indruk op mij maakte. Het ging ongeveer zo:

“In een wereld van misinformatie en beknopte boodschappen willen mensen hun eigen gedachten kunnen vormen. Ze willen niet simpelweg verteld worden wat ‘het beste is om te doen’, ze willen het hele verhaal horen en zelf hun eigen conclusie trekken.”

Dit idee resoneerde enorm met mij, want het sprak niet alleen over de manier waarop we omgaan met informatie, maar ook over de manier waarop we ons verbinden met mensen en bedrijven. Het ging verder: we willen weten van wie we kopen, we willen die persoon leren kennen, en zelf beslissen of hun verhaal consistent is. We willen ondernemers leren kennen en aanvoelen of ze betrouwbaar zijn.

Toen ik dit hoorde, was mijn reactie een volmondig JA! Het was een gedachte die ik volledig begreep en zelf ook voelde.

Social Media: zo veel, zo weinig

Social media is geweldig voor afleiding en entertainment, maar als ik kijk naar hoe vaak mensen mij via deze kanalen daadwerkelijk aan mij iets verkocht krijgen, dan is het antwoord simpel: bijna nooit. Waarom niet? Omdat het vaak aanvoelt als een mooi verkooppraatje. Je kunt zeggen wat je wilt, maar dat maakt het nog niet echt. Het voelt vaak niet authentiek, of toch niet als het hele verhaal en ik geloof dat veel mensen dat voelen.

Authenticiteit is essentieel

Authenticiteit is voor mij ontzettend belangrijk, zowel in mijn persoonlijke leven als in mijn werk. Ik wil voelen dat iemand iets doet om de juiste redenen, dat hun visie en waarden overeenkomen met die van mij. Als ik me niet begrepen voel, kan ik niet verder. Dan ben jij niet de juiste persoon om mij te ondersteunen, simpelweg omdat we niet op dezelfde golflengte zitten.

Ik ben een open persoon. Natuurlijk heb ik mijn gezonde grenzen, maar iedereen die bij mij voor coaching komt, verwelkom ik in mijn eigen huis. Iedereen die een yoga-les bij mij volgt, leert indirect heel wat over mijn dagelijks leven – en misschien leert hij of zij ook mijn dochter kennen. Ik ben wie ik ben, en ik heb niets te verbergen. Ik heb zelfs veel dat ik graag wil delen, maar soms voel ik dat de social media-posts die ’to the point’ moeten zijn, ‘catchy’ en die je vergelijken met de grote namen, verlammend kunnen werken. Dan komt er al snel een stemmetje in mijn hoofd: “Wat heb jij te vertellen?”

Het antwoord: ik heb wel iets te vertellen

Deze podcast gaf me het antwoord: ik heb best veel te vertellen voor degenen die willen weten hoe ik naar dingen kijk. Hoe ik bepaalde zaken aanpak, zowel in mijn rol als yoga-docent, coach, therapeut, en ook in mijn dagelijks leven. Want in een wereld van coaching en therapie is dat een gevoelig onderwerp. Het is een vraag die veel coaches en therapeuten zich stellen: Hoeveel van onszelf mogen we laten zien? Hoeveel moeten we onszelf ‘verbergen’ om een neutrale, professionele houding te bewaren? 

Neutraal en professioneel blijven

Natuurlijk is het als coach of therapeut belangrijk om zo neutraal mogelijk te blijven ten opzichte van je cliënten, om niet te oordelen, en altijd dicht bij hun traject, noden en wensen te blijven. Sessies draaien niet om ons – de cliënt staat centraal. We zullen alleen iets persoonlijks delen als het een directe meerwaarde biedt voor het gesprek of het proces. Dat is een principe waar ik volledig achter sta.

Maar sommige strekkingen gaan nog een stapje verder en geloven dat het juist beter is om als coach of therapeut zo min mogelijk van jezelf te tonen, zodat cliënten hun eigen projecties kunnen maken en hun eigen rol in ons invullen zoals zij dat nodig hebben.

Niets te verbergen!

Mijn ervaring heeft me echter geleerd dat mensen altijd zullen projecteren. Daarom kies ik er bewust voor om meer van mezelf te laten zien. Hoe ik dingen aanpak, hoe ik sta in het leven, hoe ik werk – dit alles kan een meerwaarde zijn voor degenen die dat willen zien. Het is mijn overtuiging dat dit voor sommigen echt iets kan toevoegen aan hun proces.

En voor degenen die hier geen interesse in hebben? Geen probleem. Ze zullen (on)bewust kiezen om dit niet te lezen, of misschien zullen ze er gewoon hun eigen verhaal van maken. En dat is ook prima.

Ben jij benieuwd hoe ik bepaalde zaken aanpak? Hoe ik naar bepaalde situaties kijk?Stel gerust de vraag, altijd welkom!

Liefs,

Chloé